شما اینجا هستید: خانه » مصاحبه با صابر ابر

مصاحبه با صابر ابر

سه شنبه 22 بهمن 1392
0 نظر
سینما و تلویزیون (101) صابر ابر

صابر ابر امسال با فیلم سینمایی همه چیز برای فروش به کارگردانی امیر ثقفی در جشنواره فیلم فجر حضور دارد و در این فیلم نقشی ایفا کرده است که با سایر تجربه‌هایش در سینما تفاوت دارد و این تفاوت از نگاه ابر جدا از گریم و فرم بازی جهان بینی است که در شخصیت اکبر فیلم همه چیز برای فروش وجود دارد ابر معتقد است شخصیتی که او در فیلم ایفا کرده است مرد مدار است و فقط حالش خوب نیست.چکیده صحبت‌های صابر ابر درباره فیلم همه چیز برای فروش را می‌خوانید.

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

«همه چیز برای فروش»تجربه متفاوتی درکارنامه کاری شما است،جدا از شرایط سختی که در زمان فیلمبرداری با آن روبرو بودید،شخصیت«اکبر»که شما آن را ایفا کردید،هم ویژگی‌های بسیار زیادی داشت،پروسه رسیدن به این شخصیت چطوراتفاق افتاد؟

رسیدن به یک نقش‌هایی برای اینکه مخاطب آن را باور کند نیازمند مسیری خاص است.نقش «اکبر»برای من چیزی جدا از کاراکترهایی بود که تا به امروز بازی کردم.اولین دلیلش هم این بود که من در زندگی دعوا را به معنی زد و خوردی که در فیلم می‌بینید تجربه نکردم،شاید برخی اوقات دفاع وایسادن درهمه انسانها به نوعی بروز می‌کند،برخی اوقات انقدرحال ادم بد است که رفتارهایش خیلی حساب و کتاب ندارد،یعنی گاهی تبدیل به چیزی می‌شوی که خودت انتظارش را نداری.معمولاهرنقشی که بازی می‌کنم از خود صابرچیزی را برمی دارم،«اکبر»تنها شخصیتی بود که چیزی که از خودم سعی می‌کردم داشته باشد و یا برای رسیدن به نقش تربیتش کنم این بود که کمی نگاه با تاملی دارد،خودم همیشه اینطور رفتار می‌کنم وهمیشه قبل از کارهایم  کمی صبر می‌کنم.

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

وقتی فیلمنامه را خواندم با امیرو علی اکبر ثقفی آشنایی نداشتم،حتی از اینکه برای این نقش من را در نظر گرفتند تعجب کردم و برایم عجیب وهیجان انگیز بود،برای اینکه من همیشه منتظر نقش‌هایی هستم که خودم را درآن محک بزنم،اما به این دلیل که فیلمنامه خوب زیاد در سینما نداریم خیلی به ندرت با چنین نقش‌هایی روبرو می‌شوم. درمورد نبود فیلمنامه خوب در سینما خیلی راحت و بدون تعارف می‌توانم بگویم که به ندرت فیلمنامه‌ای می‌خوانم که بابت آن هیجان‌زده شوم و شب به عشقش بخوابم و صبح بیدار شوم.

برای من«همه چیز برای فروش»پرازهیجان بود، وقتی فیلمبرداری شروع شد من طاقت این را نداشتم که منتظر بمانم،دوست داشتم مدام درگیر نقش باشم،پیش تولید تقریبا طولانی داشتیم و با تمرکز کار کردیم،از طراحی صحنه ولباس گرفته تا گریم و هر آن چیزی که موثر است برای اینکه برای بازی آماده باشی و خیالت راحت باشد که حالا وقتش است که تمرکزت را روی کارت بگذاری انجام شد و به یقین برسی بستری فراهم شده که تو به عنوان بازیگر از حضورت در فیلم لذت ببری وچون خیلی نقش را دوست داشتم برایش تلاش کردم.

«اکبر»آدم دعوایی نیست اکبر مردم داراست،این اشتباه است که فکر کنیم این آدم سرش برای دعوا درد می‌کند،«اکبر»حالش خوب نیست.او حرف‌هایش را‌زده است،اشک‌هایش را ریخته و غم‌هایش را کشیده است.چون چیزی برای از دست دادن ندارد،چیزی براش وجود دارد که  ذره ذره از بین می‌رود و چه چیزی می‌تواند ما به ازای آن بوجود بیاد که نگهش دارد؟هیچی نیست.برای من «اکبر»برادرش است در یک شمایل دیگر، انگار آن آدم برای خودش می‌جنگد،دیگری وجود ندارد اکبر خود زنی می‌کند،به نظرم زمانه این کاراکتر را تحت تاثیر قرار می‌دهد،البته در فیلم ما جامعه خاصی تعریف نشده است،فیلم ما جایی است که هر جایی می‌تواند باشد ومن فکر می‌کنم یکی از ویژگی‌هایی این فیلم این است که از منطقه یا جامعه خاصی حرف نمی زند وجغرافیای خودش را دارد که ما می‌توانیم ما به ازای آن را پیدا کنیم.

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

صابر ابر در فیلم سینمایی همه چیز برای فروش

امیر ثقفی در کار پیشین خود هم نشان داد که خیلی مایل به تبعیت از کلیشه‌های رایج سینما نیست و ترجیح می‌دهد نگاه خودش را به آدم‌های اطرافش داشته باشد وشخصیت‌هایی هم که در فیلم«همه چیز برای فروش»می بینیم از جنس آدم‌های اطرافمان هستند با این تفاوت که جهان بینی خاصی دارند،تعامل با امیر ثقفی در زمان فیلمبرداری برای پرداخت بهتر نقش چطور پیش رفت؟

واقعیتش این بود که از روز اول به امیر گفتم اگر ترسی از جانب من وجود دارد تو کنترلش کن.من همیشه برای ایفای هر نقشی مظطربم،چه برای یک پلان در یک فیلم وچه برای«اکبر»فیلم«همه چیز برای فروش»واین اظطراب به این برمی گردد که با خودم فکر می‌کنم مبادا آنطور که می‌خواهم نشود یا برای نقش کم بگذارم،ولی اینقدراین حمایت امیر به عنوان کارگردان وجود داشت که خیالم راحت بود.چون من اصلا تجربه بودن در موقعیت آدمی که در فیلم می‌بینید را نداشتم،این به این معنی نیست که یک آدم با این ویژگی‌ها را ندیده بودم، من در کودکی از این جنس آدم‌ها زیاد دیده بودم،آدم‌هایی که به هر حال با خودم فرق می‌کنند و می‌دیدمشان و همیشه هم برایم عجیب بود و فکر نمی کردم روزی بودن در حال و هوای آنها را تجربه کنم.ولی چیزی که وجود داشت این بود که وقتی کار کلید خورد ما کم کم شروع کردیم لحظه به لحظه این آدم را ساختن ومن فهمیدم یکی از بیرون من را نگاه می‌کند که خیلی خوب«اکبر»را می‌شناسد، نه فقط اکبر را از نظر جسمی می‌شناسد بلکه اکبررا بخاطر کاری که انجام می‌دهد وتفکری که دارد می‌شناسد.

این پروژه از معدود کارهایی بود که وقتی کارمی کردم خیالم راحت بود.معتقدم برای بازیگر چند شاخصه مهم وجود دارد جدا از فیلمنامه که مربوط به پیش تولید کار است در زمان فیلمبرداری کارگردان حرف اول را می‌زند به این معنی که جدا از اینکه کار خودش را می‌کند،بیننده خوبی باشد وحواسش به بازیگرش باشد،چون کارگردان کارش در فیلم ساده نیست مجموعه‌ای به اوسپرده شده است،همه چیز باید از زیر نگاه او رد شود،اما چیزی که در نهایت ثبت می‌شود یک لحظه است که یک نفر آن را انتقال می‌دهد و آن بازیگراست و اگر بازیگر بیننده خوبی از بیرون نداشته باشد نتیجه کارش درخشان نمی شود.

من از روز اول به امیر گفتم نسبت به من بی رحم باش و گفت:«تو خیالت راحت باشه»قراره ما از اول همین بود،این بود که چیزی را از هم دریغ نکنیم.ما در تمام لحظات فیلمبرداری دچار یک اتفاق بودیم و آن معاشرت و گفتمان من با تهیه کننده،کارگردان،طراح لباس، طراح گریم وبود وهیچ چیزی مطلق نبود وهمه چیز برای سلامت و صلابت کارپیش می‌رفت.پیش می‌آمد که ساعت‌ها در مورد موضوعی بحث می‌کردیم وحرف می‌زدیم.فیلم ما اصلا فیلم ساده‌ای نبود ومن فکر می‌کنم سالها است فیلمی به این سختی ساخته نشده است.هم برای عوامل و هم برای چیزی که داشت بوجود می‌آمد.شاید سکانس‌های درگیری اگر وسط میدان تجریش فیلمبرداری می‌شد همان قدر برای خودمان سخت بود.ولی این سختی ده چندان می‌شد وقتی وسط جاده قم فیلمبرداری می‌کردیم  و با 40 درجه گرما کار می‌کردیم.

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

خاطرم هست یک روز بعد از کار وقتی به خانه رفتم و دوش آب سرد گرفتم متوجه شدم پوست سرم می‌خارد و در کمال تعجب دیدم یک لایه از پوست سرم کنده شده.من سر این کار پوست انداختم.

و حالم بایت این اتفاق خوب بود.حتما هر لذتی سختی‌هایی دارد و چیزی که دراین فیلم کمک زیادی به من کرد پارنترهایم بودند،برای بازیگر چیزی که خیلی مهم است این است که  کنارچه کسانی بازی می‌کند،هر کسی این مصاحبه را می‌خواند حتما این را شنیده یا اگر اهل سینما باشد تجربه کرده که پاتنربد فراون است اما پارنتر خوب خیلی کم است وقتی پارنترخوب داری،خیالت راحت است که اول برای تو بازی می‌کند وبعد برای خودش.

همه بازیگران در این کار فوق العاده بودند،سکانسی داشتیم که مریلا زارعی باید من را می‌زد و نمی توانست این کار را بکند و بارها این صحنه ر ا تکرار کردیم تا یک بار من را زد.چیزی که در این کار اتفاق افتاد تحمل شرایط سخت نبود و به نظرم فراتر ازاین بود.تحمل کردن یعنی اینکه یک چیزی را به دوش کشیدن برای اینکه از آن بگذری اما لذت این است که با وجود سختی نمی خواهی که ساعت‌ها تمام شود. من هم نمی خواستم این فیلم تمام شود و هر روز شوق بازی در این فیلم را داشتم.

این فیلم یک حرفی برایم داشت که مدت‌ها دنبالش بودم،هر کسی در این دنیا سهمی دارد که باید آن را ادا کند.من سهمم را در این فیلم ادا کردم،چیزی که در این فیلم نیاز است تا آدم‌هایی که فیلم را می‌بیند لمسش کنند این است که اتفاقی افتاده و با خودت می‌گویی این چه درسی است؟

بارها با خودم گفتم این چه سهمی است که باید بدهم؟با خودم می‌گویم بی دلیل نیست که من باید«اکبر»فیلم«همه چیز برای فروش»باشم، من باید یک کاری بکنم،مثل همیشه وقتی فیلم را می‌بینم با آن مثل یک مخاطب معمولی رفتار می‌کنم و فراموش می‌کنم در آن بازی کردم.بعد از دیدن«همه چیز برای فروش»اولین چیزی که به ذهنم آمد این بود که این چه خوشبختی است که حواسم به آن نیست ؟این بخت چیست؟چه می‌شود که تو وارد داستانی به این شکل می‌شوی؟ مگر نه این است که در فیلم قصه به سمتی می‌رود که همه چیز در حال بهبودی است اما یکباره اوضاع به هم می‌ریزد وهر کاری می‌کنی و به هر چیزی چنگ می‌زنی درست نمی شود.من نمی گویم با فیلم باید به مردم درس داد وکاری به این چیزها ندارم.هرکس ازهرفیلم برداشت خودش را دارد.

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

در مورد دنیایی که «اکبر»در این فیلم با آن سر و کار دارد می‌توان ساعت‌ها حرف زد اما مهمترین نکته این شخصیت این است که اکبر را نمی توان صرفا شخصیتی تک بعدی تصویر کرد.

من خیلی در بسیاری از لحظه‌های فیلم از اتفاقاتی که در حال رخ دادن بود حالم بد می‌شد مثل اتفاقی که برای برادر اکبر در ورزشگاه می‌افتد اتفاقا در همین صحنه‌ای که گفتم من بازی کمتری داشتم اما به لحاظ روحی در فشار بودم و نمی توانستم از آن اتفاق کنده شوم.زمانی که این سکانس را می‌گرفتیم من به اندازه یکسال گریه کردم و نمی توانستم بازی کنم.اما«اکبر»فیلم گریه‌هایش را کرده است حتی سیاه هم پوشیده و برای او همه چیز تمام شده.

دقیقا«اکبر»آدم تک بعدی نیست،غم او شبیه بقیه نیست حتی خنده‌هایش هم شبیه دیگران نیست،انگار سالی یک بار می‌خندد  حتی درگیری‌های او و زدو خوردهایی که از او می‌بینیم هم فرق می‌کند.درگیری او با آدم‌های اطرافش جنگ هم قبیله‌ها است.تمام آدم‌هایی که با آنها برخورد می‌کند به نوعی بدبخت هستند و همه از یک طایفه هستند.اتفاقا این فیلم از نگاهی دیگر فیلم شاعرانه‌ای هم هست.اتفاقا وقتی لحظات تنهایی«اکبر»را می‌بینیم لحظات عجیبی هستند.پلانی داریم که من رو به پنجره نشستم و مقابل من هیچ منظره‌ای نیست و من انگار جای دیگری هستم.خلوت کردن آدم‌ها در زندگی لحظات مهم تری است،وقتی با کسی صمیمی می‌شوند آنقدر مهم نیست که وقتی تنها هستند.

فکر می‌کنم بازی در این فیلم در لحظه خوبی از مسیر حرفه‌ای شما اتفاق افتاد،این در حالی است که مدتی برخی از منتقدان این نقد را به بازی شما دارند که کمی دچار کلیشه شده اید وشما با این فیلم نوع دیگری ازحضورتان را در سینما ارائه دادید.

وقتی می‌گویم فیلمنامه خوب وجود ندارد برای حرفم دلیل دارم.دلیلش این حرفم این است که توبه عنوان بازیگر باید چه کار کنی که بتوانی نقش متفاوتی ایفا کنی.من در سن 28 سالگی بهترین زمان بازیگریم را پشت سر می‌گذارم ومدتی است که برخی منتقدان با احترام این موضوع را متذکر شده‌اند که من در چند تجربه اخیرم شبیه هم بازی کرده ام و خودم را تکرار کرده ام.در مورد این موضوع می‌توان ساعت‌ها بحث کرد.اما تفاوت کاراکتر با کارکتر در چیست؟ما چند آدم هستیم که در این اتاق نشستیم چه تفاوتی با هم داریم؟

مصاحبه با صابر ابر مصاحبه با صابر ابر

در بسیاری از صفات با هم مشترک هستیم مهم مسیری است که در آن هستیم و آن نشان دهنده تغییر و تفاوت آدم‌ها است.با خودمان فکر کنیم چرا لحظاتی از یک بازیگر درچند فیلم شبیه به هم است؟ این به نظر من ایراد نیست چون بازیگر کارش را انجام می‌دهد.من آدم تیپ سازی نیستم اگردر فیلم «همه چیز برای فروش»اکبرهستم دیگر تا آخر«اکبر»باقی می‌مانم شاید ویژگی من یا نقطه ضعف بازی من این است که با نقش همراه می‌شوم.می خواهم بگویم قطعا جنس بازیگریم را تغییر نمی دهم من همینم،باید نوع نگاهمان به دنیای اطراف و به طبع آن تفاوت را در فیلمنامه‌ها و شخصیت‌هایی که تعریف می‌کنیم را تغییر بدهیم.«همه چیز برای فروش»به این دلیل فیلم متفاوتی است که تفاوت آن از فیلمنامه و نگاهش به آدم‌ها شروع می‌شود.

بنابراین نمی توان به عنوان بازیگر در سینمای ایران خیلی خلاف قائده رفتار کرد و از اصول کارگردان تبعیت نکرد چرا که  نا خوآگاه از فیلم بیرون می‌زنی.در«همه چیز برای فروش» هیچ کدام آدم‌های این فیلم از جنس بقیه آدم‌ها نسیتند.متاسفانه همه در مورد بازیگرحرف می‌زنند در صورتی که باید کل اثر را دید و ارزیابی کرد.با ید با روایت  و فضای فیلم همراه شد و عناصر را در ان فضا سنجید.