شما اینجا هستید: خانه » هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

یکشنبه 20 بهمن 1392
0 نظر
سینما و تلویزیون (101)

هالیوود ترفند جدیدی برای ساخت فیلم‌های سینمایی پیدا کرده است: رجعت به خود و ساختن فیلم‌هایی درباره شخصیت‌ها و فیلم‌های سینمایی موفق پیشین؛ «نجات آقای بنکس» یکی از مهمترین فیلم‌های سال از همین فرمول کارخانه رویاسازی پیروی می‌کند.

یکی از فیلم‌های مهم امسال که به طرز عجیبی در اسکار و جوایز دیگر به آن بی توجهی شد، «نجات آقای بنکس» جان لی هنکاک است. فیلمی که عجیب است منتقدان هم زیاد تحویلش نگرفتند. با این وجودداستان جذابی در مورد یکی از مهمترین شخصیت‌های هالیوود دارد.

شیوه‌ای که هالیوود در مورد «نجات آقای بنکس» به کار برده، روندی است که الان چند سال است در سینمای جهان رواج پیدا کرده است. اینکه درباره شخصیت‌هایی فیلم بسازند که خودشان در صنعت سینما نقش مهمی داشته‌اند. ماجرایی مربوط به یکی از شخصیت‌های واقعی نام آشنای هالیوود را انتخاب می‌کنند که شاید اصل ماجرا چندان هم جذاب نبوده است و بعد فیلمی از روی آن می‌سازند که حداقل به خاطر بازیگری که نقش یک آدم حقیقی معروف را بازی کرده، برای مخاطب کنجکاوی برانگیز است. اغلب این فیلم‌ها به خصوص در بخش طراحی صحنه و لباس آثار شاخصی از کار درمی آیند.

بازآفرینی یک دوره و به تصویر کشیدن آدمی که احتمالا برای میلیون‌ها نفر در سرتاسر دنیا یک شخصیت تاثیرگذار است، توجه زیاد به جزییات را می‌طلبد. چیزی که در این فیلم‌ها بیشتر از همه مورد توجه قرار می‌گیرد قطعا بازیگری است که نقش آن قهرمان مورد نظر را بازی می‌کند. اینکه از لحاظ فیزیکال چقدر به او شباهت داشته باشد و در رفتارها و حرکاتش چقدر بتواند مخاطب را قانع کند که این همان کاراکتری است که زمانی بخشی از رویاهایش را ساخته. هالیوود به مرحله تغذیه از خودش رسیده است.

در یک چرخه به استفاده دوباره از همان آدم‌هایی رسیده که زمانی هالیوود را به اوج رسانده بودند. البته سال‌ها پیش تعدادی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما درباره اتفاقاتی که در هالیوود می‌افتند ساخته شده بودند آثاری مانند «سانست بلوار» بیلی وایلدر که ماجرای ستاره فیلم‌های صامت را روایت می‌کرد که کنار گذاشته شده اما خودش باور ندارد و با عشق به بازگشت روی پرده سینماست که زندگی می‌کند یا «آواز در باران» جن کلی که به پشت صحنه اتفاقات هالیوود می‌پرداخت.

در همین سال‌های اخیر «آرتیست» میشل هازاناویشس را داشتیم که باز هم فیلمی درباره ستارگان صامت سینما بود و اینکه چطور با ناطق شدن سینما خیلی از آنها جایگاه خودشان را از دست دادنداما دراین مطلب به طور مشخص به فیلم‌هایی از یک دهه اخیر می‌پردازیم که در آن شخصیت‌های واقعی سینما بار دیگر روی پرده جان گرفتند.

گریس از موناکو (2014)

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

فیلمی که هنوز به نمایش درنیامده با حاشیه‌های زیادی همراه شده است اما این بار حاشیه‌ها به وجه هنری گریس کلی برنمی گردند. گریس کلی از ستارگان مهم هالیوود که در فیلم‌های هیچکاک استعداد بازیگری‌اش شکوفا شد خیلی زود با شاهزاده موناکو ازدواج کرد و بعد از آن نامش به پرنسس گریس موناکو تغییر کرد و سینما را کنار گذاشت.

حالا پادشاه موناکو که فرزندگریس کلی است به چهره‌ای که از مادرش در فیلم نشان میدهند اعتراض کرده است. الیویه داهان کارگردان فیلم «گریس از موناکو» در ساخت فیلم‌های بیوگرافیک تبحر زیادی دارد و این را در زندگی نامه ادیت پیاف، «زندگی ایده آل» نشان داده است. به خصوص بعد از ساخت این فیلم به نظر می‌رسد شانس نیکول کیدمن برای بازگشت به صدر ستارگان هالیوود بیشتر شود و شاید حتی برایش نامزدی اسکار را هم در پی داشته باشد (ماریون کونیار با بازی در فیلم داهان در نقش پیاف تبدیل به ستاره شد و جایزه اسکار گرفت) از لحاظ فیزیکی کیدمن احتمالا بهترین انتخاب برای بازی در نقش گریس کلی در میان بازیگران شناخته شده هالیوود است.


نجات آقای بنکس (2013)

جان لی هنکاک بهترین فیلم کارنامه‌اش را ساخته است. فیلم البته با وجود بازی فوق العاده تام هنکس (که در کمال تعجب امسال نه برای این نقش و نه «کاپیتان فیلیپس» نامزد جایزه بازیگری اسکار نشد) و بازی خوب اِما تامپسون هنوز تا شاهکار فاصله دارد اما قطعا یکی از بهترین فیلم‌های سال 2013 است.

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

فیلم داستان ساخته شدن یکی از مهمترین آثار سینمای هالیوود است. فکر کنید اگر هالیود به این ایده‌اش ادامه بدهد چند فیلم موفق دیگر می‌تواند تولید کند. پی ال تراورس نویسنده کتاب «مری پاپینز» بود. والت دیزنی بزرگ بعد از خواندن این کتاب تصمیم می‌گیرد که اولین فیلم سینمایی دیزنی اقتباسی از این کتاب باشد. فیلم داستان مواجهه والت دیزنی (تام هنکس) با تراورس (با بازی اِما تامپسون) است و اینکه چطور رویاهای کودکی تراورس جلوی دیزنی جان می‌گیرند.


برتون و تیلور (2013)

الیزابت تیلور ستاره بزرگ سینما و برنده جایزه اسکار که نقش‌های به یادماندنی در فیلم‌هایی مانند «گربه روی شیروانی داغ» یا «کلئوپاترا» بازی کرده است، هشت بار ازدواج کرده و یکی از جنجالی ترین ازدواج‌های او با ریچارد برتون بود. برتون یکی از مهمترین بازیگران سینما بود و طبیعی است که ازدواج این دو نفر در صدر همه اخبار قرار می‌گرفت.

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

این دو نفر اسطوره‌های سینما بودند و حالا دوباره بعد از سال‌های روی پرده سینما با بازی هلنا بونهام کارتر و دومینیک وست جان می‌گیرند. این فیلم تلویزیونی را ریچارد لاکستون برای شبکه چهار بی بی سی ساخته است. در «برتون و تیلور» می‌توانید به زندگی خصوصی دو بازیگر مهم سینما سرک بکشید که قطعا برای سینما دوستان وسوسه برانگیز خواهد بود. هر چند نشریه تایمز «برتون و تیلور» را یک درام کامل خوانده و گاردین هم بازی بونهام کارتر را عالی توصیف کرده است اما باید اعتراف کرد دیدن بونهام کارتر در نقش تیلور که کوچکترین شباهتی به هم ندارند، توی ذوق می‌زند. البته خودبونهام کارتر و وست هم اعتراف کرده‌اند که به برداشت متفاوتی از کاراکتر تیلور و برتون فکر می‌کرده‌اند و بیشتر از آنکه بازی آنها را ببینند به ده‌ها نوار صوتی از صدای آنها گوش داده‌اند.


هیچکاک (2012)

استاد بزرگ تعلیق سینما. کارگرانی که فیلم‌هایش هنوز هم دلهره آورند. تصور سینما به خصوص سینمای جنایی بدون آلفرد هیچکاک دشواری است. کارگردانی که با ستاره‌های زیادی در کارنامه‌اش همکاری کرده است و سر صحنه هم سبک به خصوص خودش را برای کارگردانی داشته و همه اینها دست به دست هم می‌دهند تا هیچکاک به یک سوژه ناب برای یک فیلم تبدیل شود.

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

ساشا گرواسی کارگردان فیلم تلویزیونی «هیچکاک» اسم و رسم زیادی ندارد هر چند جایزه امی و جایزه کارگردانی فیلم‌های مستقل اسپریت را از آن خودش کرده است. مهمترین نکته «هیچکاک» هم بازی آنتونی هاپکینز در نقش آلفرد هیچکاک است. گروه بازیگران فیلم «هیچکاک» نام‌های مطرح سینما هستند. هلن میرن و اسکارلت جوهانسون کنار هاپکینز در این فیلم بازی می‌کنند.

فیلم بازگوکننده زندگی خصوصی این کارگردان بزرگ سینماست و قصه عشقش به همسرش سر فیلم «روانی» را به تصویر می‌کشد. در نهایت با وجود تلاش‌های بازیگران «هیچکاک» فیلم چندان خوبی از کار درنیامده است. گریم آنتونی هاپکینز در نقش هیچکاک در این فیلم آنقدر مورد توجه قرار گرفت که نامزد جایزه اسکار هم شد.»


یک هفته من با مریلین (2011)

بیلی وایلدر می‌گوید مریلین مونرو ذاتا یک ستاره بود. شاید تیزهوش و روشنفکر نبود اما به محض اینکه دوربین‌ها روشن می‌شدند مونرو استعداد ذاتی‌اش در بازیگری را نشان می‌داد. به نظر می‌رسد کل فیلم «یک هفته من با مریلین» بر مبنای همین جمله وایلدر بنا شده باشد. میشل ویلیامز تمام تلاشش را می‌کند که نقش مونرو را آنطور که در تاریخ سینما توصیف شده بازی کند.

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

یک جور معصومیت توأم با بلاهت، حالت‌های هیستریک عصبی و در عین حال ستاره‌ای که می‌توانددنیا را تحت تاثیر قرار دهد اما مشکل اینجاست که همه اینها به طور غریزی در وجود مونرو بود و در میشل ویلیامز نیست، برای همین هم تلاش‌های ویلیامز برای دادن تصویری درست از مونرو به جایی نمی رسد.

سایمون کورتیس، کارگردان فیلم توانسته حال و هوا و فضای خوبی برای فیلمش درست کند. رابطه بین مونرو و لارنس الیویه را که قرار است بازیگر نقش مقابل و تهیه‌کننده فیلمی باشد که مونرو در آن بازی می‌کند را هم جذاب به تصویر کشیده است. جولیا اورموند در نقش ویوین لی، همسر لارنس اولیویه و یکی از بازیگران بزرگ تاریخ سینما نتوانسته بود خودی نشان بدهد. فیلم بیشتر از هر چیزی از بازی‌ها لطمه خورده است.


هوانورد (2004)

درام بیوگرافیک مارتین اسکورسیزی که یکی از بهترین فیلم‌های یک دهه اخیرش است شاید مستقیما و به طور کامل به سینما مربوط نباشد اما ارجاعات آن به دو شخصیت مهم تارتیخ سینما آنقدر زیاد است که نمی شود نادیده‌اش گرفت. لئوناردو دی کاپریو در این فیلم نقش هاروارد هیوز را بازی می‌کند. هیوز یک ماجرای تمام عیار ثروتمند بود که عشق اصلی‌اش پرواز بود و در کنار آن سینما را هم دوست داشت.

هالیوود و زنده کردن موفقیت‌های پیشین

هیوز یک کمپانی فیلمسازی زد و تعدادی از فیلم‌های مهم هالیوود را تهیه کردو در حین این کار با کاترین هبپورن بازیگر افسانه‌ای هالیوود را تهیه کردو در حین این کار با کاترین هبپورن بازیگر افسانه‌ای هالیوود هم آشنا شد. هنوز چند فیلم هم کارگردانی کرد. بخشی از فیلم «هوانورد» به آشنایی و رابطه بین هیوز (دی کاپریو) با هبپورن (کیت بلانشت) می‌پردازد. فیلمنامه جان لوگان کامل و جزیی نگر است و شخصیت‌ها را خیلی خوب پرورش داده.

کارگردانی اسکورسیزی هم جای بحث ندارد. «هوانورد» یکی از بهترین فیلم‌هایی است که می‌تواند مقطعی از تاریخ هالیوود و شخصیت‌هایش را به شما نشان دهد. بازی دی کاپریو در فیلم برایش یک نامزدی اسکار به ارمغان آورد و خیلی‌ها معتقد بودند باید اسکار را برای نقش هیوز می‌برد اما این وسط بلانشت بود که توانست برای بازی در نقش هبپورن اسکار را به خانه برد.